Биё ки бе рухи хубати маро ба дил бораст

بیا که بی رخ خوبت مرا به دل بارست

Бибин ки дидаи зи ҳиҷри рухи ту хӯн бораст

ببین که دیده ز هجر رخ تو خون بارست

Бихӯр зи лутфи ғами ҳоли мо ки бад набӯд

بخور ز لطف غم حال ما که بد نبود

Агарчӣ дар ду ҷаҳонат чу банда бисёраст

اگرچه در دو جهانت چو بنده بسیارست

Агар ба пурсиши мискин қадам наҳй рӯзӣ

اگر به پرسش مسکین قدم نهی روزی

Биё ки ҷону дилу дида ҷумла эсораст

بیا که جان و دل و دیده جمله ایثارست

Маро на хобу қарор ва на сабр ва на ором

مرا نه خواب و قرار و نه صبر و نه آرام

Бтар ки ҷавру ҷафои бутам ба сар бораст

بتر که جور و جفای بُتم به سر بارست

Биёи бета ки тани хаста ӣ заъифи наҳиф

بیا بتا که تن خستهٔ ضعیف نحیف

зи бори ҳиҷри ту борӣ ба ком ағёраст

ز بار هجر تو باری به کام اغیارست

Нигор ман ту чаҳ гӯйӣ ки аз чаҳ рӯй охир

نگار من تو چه گویی که از چه روی آخر

Ба ҷаври дилхушӣу доимат ҷафо кораст

به جور دل خوشی و دایمت جفا کارست

Ба гӯш ӯ бирасон эй сабо ва зуд бигӯ

به گوش او برسان ای صبا و زود بگو

Ҷаҳони зи дарди фироқи ту сахти аФгорст

جهان ز درد فراق تو سخت افگارست