Авсоф ту кардем ҳамаи вирди забон ро

اوصاف تو کردیم همه ورد زبان را

Бар меҳр ту кардем саросари дилу ҷон ро

بر مهر تو کردیم سراسر دل و جان را

Аз дидаи маро об равонаст зи меҳрат

از دیده مرا آب روانست ز مهرت

Ҳам дар сари меҳр ту кунам рӯҳу равон ро

هم در سر مهر تو کنم روح و روان را

Гар ваии назарии афканд аз меҳр ба ҳолам

گر وی نظری افکند از مهر به حالم

Чун зарра ба Айюқи расонади ду ҷаҳон ро

چون ذرّه به عیوق رساند دو جهان را

Донеи сару ҷон дар раҳи ишқат ки фидо кард ?

دانی سر و جان در ره عشقت که فدا کرد؟

Он кас ки натарсед чунин суду зиён ро

آن کس که نترسید چنین سود و زیان را

Роҳӣаст хатарноки дарин бодия рафтан

راهیست خطرناک درین بادیه رفتن

Лекин хатарӣ нест дарин роҳравон ро

لیکن خطری نیست درین، راهروان را

Онаст ки дили бурдани мо пеш ту саҳласт

آنست که دل بردن ما پیش تو سهلست

Инаст ки дилдодаи писандади ҳамаи он ро

اینست که دلداده پسندد همه آن را

Оўх ки бамурдем дарин дард ва касе нест

آوخ که بمردیم درین درد و کسی نیست

Каз лутф давое кунад ин дарди ниҳон ро

کز لطف دوایی کند این درد نهان را

Гар бугзарад аз рӯй тлтФ бар мо дӯст

گر بگذرد از روی تلطّف برِ ما دوست

Дар дида кунам ҷои чунон сарви равон ро

در دیده کنم جای چنان سرو روان را

Ҳаркас ки ду абрӯии ту бо ғамза ӣ хӯни рез

هرکس که دو ابروی تو با غمزهٔ خون ریز

Бинад бикунади ҷони сипари он тиру камон ро

بیند بکند جان سپر آن تیر و کمان را

Ангушт таҳайюр багазам чун ки бубинам

انگشت تحیر بگزم چون که ببینم

Аз қудрати маъбуди ҷаҳони моҳи рухон ро

از قدرت معبود جهان ماه‌رخان را