Корам бишуд аз даст надонам ки чаҳ ҳоласт

کارم بشد از دست ندانم که چه حالست

Бории дилам аз ҳиҷри ту дар айн малоласт

باری دلم از هجر تو در عین ملالست

Гуфтам ки шабии зулфи ту гирам хирадам гуфт

گفتم که شبی زلف تو گیرم خردم گفت

Бози ин чаҳ парешоне ва савдоӣ маҳоласт

باز این چه پریشانی و سودای محالست

То домани васл аз ман длхстаҳ кашидӣ

تا دامن وصل از من دلخسته کشیدی

Дар перҳани ҳиҷри танам нақш хаёласт

در پیرهن هجر تنم نقش خیالست

Умрӣаст ки ғамнокам ва дилшод нагаштам

عمریست که غمناکم و دلشاد نگشتم

Аз ахтари шӯрида ки дар айн ваболаст

از اختر شوریده که در عین وبالست

Гар Юсуфи ёқӯби ҷамол ту бибинад

گر یوسف یعقوب جمال تو ببیند

Ангушт таҳайюр багазад кин чаҳ ҷамоласт

انگشت تحیر بگزد کاین چه جمالست

Гирам ки висоли ту бад-ӣн банда ҳаромаст

گیرم که وصال تو بدین بنده حرامست

Хӯни дили ман рехтае , аз чаҳ ҳалоласт

خون دل من ریخته ای، از چه حلالست

Бар ҳасан макун такя ки чун боз кунӣ чашм

بر حسن مکن تکیه که چون باز کنی چشم

Зебои дунёи ҳама дар айн заволаст

زیبایی دنیا همه در عین زوالست

Ранҷури фироқам ба иёдати қадамӣ на

رنجور فراقم به عیادت قدمی نه

Кин сӯхтаи дили зинда ба умед висоласт

کاین سوخته دل زنده به امّید وصالست

Ҳаргизи зи дилами ишқи ту нуқсон напазирад

هرگز ز دلم عشق تو نقصان نپذیرد

Кин ҳасани ҷаҳонгири ту дар айн камоласт

کاین حسن جهانگیر تو در عین کمالست