Чаман бебулбул ва бегул ҳаромаст

چمن بی بلبل و بی گل حرامست

Сабӯҳи он ба чашми мо чу шомаст

صبوح آن به چشم ما چو شامست

Ту аз ман гар наёрӣ ёди ҳаргиз

تو از من گر نیاری یاد هرگز

Чаро шавқи рахт ҷоно мудомаст

چرا شوق رخت جانا مدامست

Агарчӣ хӯни мо бар ту ҳалоласт

اگرچه خون ما بر تو حلالست

зи ишқати хобу хур бар мо ҳаромаст

ز عشقت خواب و خور بر ما حرامست

зи баси хӯнӣ ки хӯрдам дар фироқат

ز بس خونی که خوردم در فراقت

Марои хӯни дил аз дида ба ҷомаст

مرا خون دل از دیده به جامست

Дили мискини саргардони зи ишқат

دل مسکین سرگردان ز عشقت

Ба зулфи саркашати доим ба домаст

به زلف سرکشت دایم به دامست

Бибастам дил ба зулфу холат эй ҷон

ببستم دل به زلف و خالت ای جان

Яқин донам ки аз савдоӣ хомаст

یقین دانم که از سودای خامست

Шудам хоки раҳат эй офтобам

شدم خاک رهت ای آفتابم

зи лутфати як назар бар мо тамомаст

ز لطفت یک نظر بر ما تمامست

Надорам дар ҷаҳони бории паноҳӣ

ندارم در جهان باری پناهی

Дили манро сар зулфат мақомаст

دل من را سر زلفت مُقامست

Ба бустон шод бигузар эй гули андом

به بستان شاد بگذر ای گل اندام

Ки бар сарви чаман пешат қиёмаст

که بر سرو چمن پیشت قیامست