Дар сина ӣ ман меҳри ту эй моҳ тамомаст

در سینهٔ من مهر تو ای ماه تمامست

Дилро лаби ҷонпарвар ту ғоят комаст

دل را لب جان پرور تو غایت کامست

Бе наргиси масти ту маро кор харобаст

بی نرگس مست تو مرا کار خرابست

Безулф чу шоми ту марои рӯз чу шомаст

بی زلف چو شام تو مرا روز چو شامست

Танҳо на ман хаста ба доми ту асирам

تنها نه من خسته به دام تو اسیرم

Он дил ки гирифтор ғамат нест кадомаст

آن دل که گرفتار غمت نیست کدامست

Савдои висоли ту ҳамеи пухтам ва дил гуфт

سودای وصال تو همی پختم و دل گفت

Ин хоми тамаъ бар сари андеша ӣ хомаст

این خام طمع بر سر اندیشهٔ خامست

Ҳар чанд ки моҳи фалак аз меҳр мунир аст

هرچند که ماه فلک از مهر منیر است

Зебои рух чун моҳи туро меҳр ғуломаст

زیبا رخ چون ماه تو را مهر غلامست

Гуфтанд чаҳ хоҳад дилат аз ?данеу уқбо

گفتند چه خواهد دلت از دنیی و عقبی

Дил гуфт марои васл длором тамомаст

دل گفت مرا وصل دلارام تمامست

Ҳаркас ба ҷаҳони кому Муродӣ талабиданад

هرکس به جهان کام و مرادی طلبیدند

Моро ба ҷаҳони ҷузи ғам рӯй ту ҳаромаст

ما را به جهان جز غم روی تو حرامست