эй гавҳари латофат вае манбаи сафо

ای گوهر لطافت و ای منبع صفا

Барадем аз фироқи ту бар васлати илтиҷо

بردیم از فراق تو بر وصلت التجا

Бар бистар ғамем фитодаи зи рӯзи ҳиҷр

بر بستر غمیم فتاده ز روز هجر

Охири шабии хилофи фироқати з дар дро

آخر شبی خلاف فراقت ز در درآ

Бар дарди ман табиб чу огоҳ гашт гуфт

بر درد من طبیب چو آگاه گشت گفت

Ҷузи доруӣ висол набошад туро даво

جز داروی وصال نباشد تو را دوا

Ҷоно бубахш бар ман мискини мустаманд

جانا ببخش بر من مسکین مستمند

Бар бистар фироқ набошам чунин раво

بر بستر فراق نباشم چنین روا

Гар боварати з ман накунад нур дида ам

گر باورت ز من نکند نور دیده‌ام

Бар ҳоли зору ранги рухами дидаи бргшо

بر حال زار و رنگ رخم دیده برگشا

То бенгарӣ ки ҳоли ҷаҳон бе ту чун буд

تا بنگری که حال جهان بی تو چون بود

Ранг чу коҳу ашк чу хӯнам буд гўо

رنگ چو کاه و اشک چو خونم بود گوا

То чанд хӯни ин дили мискин хурӣ махӯр

تا چند خون این دل مسکین خوری مخور

Охир ки гуфт бар ту ҳалоласт хӯни мо

آخر که گفت بر تو حلالست خون ما

Бегонаи хуии дилбари мо дили зи мо бабрад

بیگانه خوی دلبر ما دل ز ما ببرد

Раҳмӣ накард бар дили маҷрӯҳи ошно

رحمی نکرد بر دل مجروح آشنا

Зини бештар ҷафо напасанданд дар ҷаҳон

زین بیشتر جفا نپسندند در جهان

Бар зери даст ҷавр накардаст подшо

بر زیر دست جور نکرده‌ست پادشا