Туро қомат чу сарв бӯстонаст

تو را قامت چو سرو بوستانست

Чу рӯят кӣ гулӣ дар гулистонаст

چو رویت کی گلی در گلستانست

зи шавқи он рух ҳамчун гули ту

ز شوق آن رخ همچون گل تو

зи дстонҳо ба бустонҳо фиғонаст

ز دستانها به بستانها فغانست

зи зулфин ту хурсандам ба бӯе

ز زلفین تو خرسندم به بویی

Ки ороми равони хстгонст

که آرام روان خستگانست

Хабари дорӣ ки аз дарди фироқат

خبر داری که از درد فراقت

Сиришк дидаам бар рух равонаст

سرشک دیده‌ام بر رخ روانست

Чаро дории марои давр аз бар хеш

چرا داری مرا دور از بر خویش

Казон корам ба коми дшмнонст

کزان کارم به کام دشمنانست

Чаро бар дшмнонт раҳм бошад

چرا بر دشمنانت رحم باشد

Чаро ҷаврати ҳама бо дӯстонаст

چرا جورت همه با دوستانست

Ба фарёди дили мискини мо рас

به فریاد دل مسکین ما رس

Ки чашмати фитна ӣ охир замонаст

که چشمت فتنهٔ آخر زمانست

Ҳазар кун зон ду чашму абрӯонаш

حذر کن زان دو چشم و ابروانش

Ки тири ғамза ӣ ӯ дар камонаст

که تیر غمزهٔ او در کمانست

Ба рух бар бом чун моҳӣ тамомаст

به رخ بر بام چون ماهی تمامست

Ба қад дар бӯстон сарвӣ равонаст

به قد در بوستان سروی روانست

Парии рўиист лекин дорад ин айб

پری روییست لیکن دارد این عیب

Ки рӯйиш аз ду чашм мо ниҳонаст

که رویش از دو چشم ما نهانست

Ҷаҳон аз бевафое айб дорад

جهان از بی وفایی عیب دارد

Вафодорӣ чаҳ айб андар ҷаҳонаст

وفاداری چه عیب اندر جهانست