Бутии кови баси аҷаб ширин забонаст

بتی کاو بس عجب شیرین زبانست

Дил аз ман бастад ва дар банд ҷонаст

دل از من بستد و در بند جانست

Нигории ков ба рух моҳӣ тамомаст

نگاری کاو به رخ ماهی تمامست

Маии ков бар сар сарв равонаст

مهی کاو بر سر سرو روانست

Рабӯд аз ман дил ва рӯйиш надидам

ربود از من دل و رویش ندیدم

Аз онам хӯни дил бар рух равонаст

از آنم خون دل بر رخ روانست

Мусулмонони з дилдорам бипурсед

مسلمانان ز دلدارم بپرسید

Чаро ҳамчун парӣ аз ман ниҳонаст

چرا همچون پری از من نهانست

Шабӣ то субҳ хобам нест дар чашм

شبی تا صبح خوابم نیست در چشم

Ҳамаи рӯзами зи дард ӯ фиғонаст

همه روزم ز درد او فغانست

Набошад дар мизоҷаши меҳрбонӣ

نباشد در مزاجش مهربانی

Аз он рӯи ин чунин номҳрбонст

از آن رو اینچنین نامهربانست

Напечам сари зи райш бо ҳамаи ҷавр

نپیچم سر ز رایش با همه جور

Ки моро ишқ ӯ рӯҳ ва равонаст

که ما را عشق او روح و روانست

Дилам чун зулфи дилбар ношикеб аст

دلم چون زلف دلبر ناشکیب است

Танам чун чашм ҷонон нотавонаст

تنم چون چشم جانان ناتوانست

Ба шухӣ нест монандаши ба олам

به شوخی نیست مانندش به عالم

Магар ӯ фитна ӣ охир замонаст

مگر او فتنهٔ آخر زمانست

Ду зулфаш бар қамар сояд шабу рӯз

دو زلفش بر قمر ساید شب و روز

Чунин шӯридау саркаш аз онаст

چنین شوریده و سرکش از آنست

намедонам чаро бо ин ҳамаи лутф

نمی‌دانم چرا با این همه لطف

Чунин фориғ аз аҳвол ҷаҳонаст

چنین فارغ از احوال جهانست