Авсофи ҷамоли ту маро вирд забонаст

اوصاف جمال تو مرا ورد زبانست

Ёди лаби ҷонпарвар ту мӯнис ҷонаст

یاد لب جان پرور تو مونس جانست

Хӯни ҷигар сӯхтаам дар ғами ҳиҷрон

خون جگر سوخته‌ام در غم هجران

Бе рӯй ту аз дида ӣ ғмдидаҳ равонаст

بی روی تو از دیدهٔ غمدیده روانست

Таскини дили хастаи мо он рух зебост

تسکین دل خسته ما آن رخ زیباست

Ёқӯти лаби лаъли туам қӯт равонаст

یاقوت لب لعل تواَم قوت روانست

Як дами з хаёлам наравад қомати зебоаш

یک دم ز خیالم نرود قامت زیباش

Дар дида ӣ мо ҷои чунон сарв равонаст

در دیدهٔ ما جای چنان سرو روانست

Гуфтеми гузашт ӯ магар аз ҷавру ситам лек

گفتیم گذشت او مگر از جور و ستم لیک

Чун нек бидидем ҳамонаст ҳамонаст

چون نیک بدیدیم همانست همانست

эй дил хабарат нест ки он дилбари фаттон

ای دل خبرت نیست که آن دلبر فتان

Дил бо дгарӣ дорад ва бо мо ба забонаст

دل با دگری دارد و با ما به زبانست

Аз ҳиҷри хаёлӣ шудаам кони рухи маҳваш

از هجر خیالی شده‌ام کان رخ مهوش

Умрӣаст ки аз дида ӣ ғмдидаҳ ниҳонаст

عمریست که از دیدهٔ غمدیده نهانست

Бозоӣ макун беш таъаллул ки з ҳад рафт

بازآی مکن بیش تعلّل که ز حد رفت

Борӣ ки зи ҳиҷрони ту бар ҷон ҷаҳонаст

باری که ز هجران تو بر جان جهانست

Бори ғами ҳиҷри ту ба дил буд ҳамаи бор

بار غم هجر تو به دل بود همه بار

Бориш натавон гуфт ки анбор гаронаст

بارش نتوان گفت که انبار گرانست