Нест назар ба сӯии каси ҷузи рухи дӯсти дида ро

نیست نظر به سوی کس جز رخ دوست دیده را

Бод ба гӯш ӯ расони ҳоли дили рамида ро

باد به گوش او رسان حال دل رمیده را

Аз ман дили рамидаи гӯ эй бути длстони ман

از من دل‌رمیده گو ای بتِ دلستان من

Бори фироқи ту шикасти пушти дили хамида ро

بارِ فراقِ تو شکست پشتِ دلِ خمیده را

Гуфт ба тарк мо бигӯ варна сарат ба сар шавад

گفت به تَرکِ ما بگو ورنه سَرَت به سَر شود

Тарк бигӯ ки чун кунам ? ёр ба ҷони гузида ро

ترک بگو که چون کنم؟ یار به جان گُزیده را

Гуфт лабами гузидае ман нгзми биҷузи шукр

گفت لبم گزیده‌ای من نگزم بجز شکر

Бор дигар ба мо намои он шукри гузида ро

بار دگر به ما نما آن شکر گزیده را

Панд диҳанд носеҳон банд ниҳанд оқилон

پند دهند ناصحان بند نهند عاقلان

Нест насиҳаташи қабули ҷома ӣ ҷони дарида ро

نیست نصیحتش قبول جامهٔ جان‌دریده را

Чун нкшми ънои ту ? чун набарам ҷафои ту ?

چون نکشم عنای تو؟ چون نبرم جفای تو؟

Чораи зи ҷавр чун буд ? банда ӣ зар харида ро

چاره ز جور چون بوَد؟ بندهٔ زر‌خریده را

Дузд занад ба корвони моли баради зи сорибон

دزد زند به کاروان مال بَرَد ز ساربان

Ғам чаҳ баради азин ва он ? марди раҳи ҷарида ро

غم چه برد ازین و آن؟ مرد ره جریده را

Ҷон манаст лаъли ту зуд расон бидон маро

جان منست لعل تو زود رسان بدان مرا

Гуфт чаҳ ҳосил эй ҷаҳон ! ? ҷон ба лаби расида ро

گفت چه حاصل ای جهان! جانِ به لب رسیده را

Дар ҳаваси висоли ту мурғи дилам ҳаво гирифт

در هوس وصال تو مرغ دلم هوا گرفت

Кист ки бо тан оварад ? мурғ дил парида ро

کیست که با تن آورد مرغ دل پریده را