Маро то дар танам пайванд ҷонаст
مرا تا در تنم پیوند جانست
Ғами ишқаши миён ҷон ниҳонаст
غم عشقش میان جان نهانست
зи дарди ҳиҷри он сарви самани буи
ز درد هجر آن سرو سمنبوی
Сиришк дидаам бар рух равонаст
سرشک دیدهام بر رخ روانست
Дилами брбўд ва бар хоки раҳи андохт
دلم بربود و بر خاک ره انداخت
намедорад нигоҳаш мушкил онаст
نمی دارد نگاهش مشکل آنست
Гузорӣ гар фитад бар бӯстонам
گذاری گر فتد بر بوستانم
Ду чашмами сӯии он сарв равонаст
دو چشمم سوی آن سرو روانست
Биё биншин замонии дили нишонам
بیا بنشین زمانی دل نشانم
Ки аз меҳри тавъам дар дил нишонаст
که از مهر تواَم در دل نشانست
Чаҳ андозам ба пояти ҷуз сиррӣ нест
چه اندازم به پایت جز سری نیست
Фидои ҷони ту рӯҳ ва равонаст
فدای جان تو روح و روانست
Фидо кардам ба пояти ҷони валикин
فدا کردم به پایت جان ولیکن
Дил бемеҳр ӯ бо дигаронаст
دل بی مهر او با دیگرانست
Гулӣ чун рӯйиш эй булбул нагӯйӣ
گلی چون رویش ای بلبل نگویی
Ки то худ дар кадомин бӯстонаст
که تا خود در کدامین بوستانست
Дили мискин ман умрӣаст каз ғам
دل مسکین من عمریست کز غم
Чунин саргашта аз кор ҷаҳонаст
چنین سرگشته از کار جهانست