Чун дида ба дидори ту муштоқ з ҷонаст

چون دیده به دیدار تو مشتاق ز جانست

эй дида чаро рӯй ту аз дида ниҳонаст

ای دیده چرا روی تو از دیده نهانست

Гарчи ту зи мо фориғ ва мо кушта ба ҳиҷрем

گرچه تو ز ما فارغ و ما کشته به هجریم

Лекини ҳамаи шаби ёди тавъами рӯҳ ва равонаст

لیکن همه شب یاد تواَم روح و روانست

Инсоф надорад дили сангини нигорин

انصاف ندارد دل سنگین نگارین

Ков бо дгарон аз дил ва бо мобаҳ забонаст

کاو با دگران از دل و با مابه زبانست

Гар башнавад оҳӣ ки кашам аз дили маҳзун

گر بشنود آهی که کشم از دل محزون

Гуяд ба сари кӯии ман охир чаҳ фиғонаст

گوید به سر کوی من آخر چه فغانست

Ҳарчанд дуо гӯямаш ӯ рӯй битобад

هرچند دعا گویمش او روی بتابد

Ёрб зи дуои маниши охир чаҳ зиёнаст

یارب ز دعای منش آخر چه زیانست

Аз нолау фарёд чаҳ ҳосили дили мо ро

از ناله و فریاد چه حاصل دل ما را

Чун ҳоли ман хаста ба пеш ту аёнаст

چون حال من خسته به پیش تو عیانست

Бо ин ҳама то саъй ва тавонист дилам ро

با این همه تا سعی و توانست دلم را

Ҷон медиҳад аз баҳри ту то ӯ ба ҷаҳонаст

جان می دهد از بهر تو تا او به جهانست