Май даҳуми ҷонӣ ба ишқаш то марои ҷон дар танаст

می‌دهم جانی به عشقش تا مرا جان در تنست

Дидаи ҷонами хаёл рӯй ӯро масканаст

دیدهٔ جانم خیال روی او را مسکنست

Дида равшан шуд маро то накҳат зулфат шунид

دیده روشن شد مرا تا نکهت زلفت شنید

эй азизи ман магари бӯе аз он пероҳанаст

ای عزیز من مگر بویی از آن پیراهنست

Олимӣ шоданд бар васли длороиш вале

عالمی شادند بر وصل دلارایش ولی

Чун кунам дар ишқ ӯ рӯзии маро ғам хӯрданаст

چون کنم در عشق او روزی مرا غم خوردنست

Ҳар ки лофӣ зад ба ишқи ёр ва сарбозӣ накард

هر که لافی زد به عشق یار و سربازی نکرد

Мард натавон гуфт ӯро балки камтар аз занаст

مرد نتوان گفت او را بلکه کمتر از زنست

Дӯст медорам ба бустони васли дилдорони мудом

دوست می‌دارم به بستان وصل دلداران مدام

Субҳдам бар бонги чанги ин айби борӣ дар манаст

صبحدم بر بانگ چنگ این عیب باری در منست

Ранг рӯй ман чу коҳу ҷӯ ба ҷӯи гаштам ба ишқ

رنگ روی من چو کاه و جو به جو گشتم به عشق

Саъй май доне чаҳ бошад дар маънӣ сифтанаст

سعی می‌دانی چه باشد دُرّ معنی سفتنست

Гар ба ҳиҷронам кашад вар май навозади ҳам ба лутф

گر به هجرانم کشد ور می نوازد هم به لطف

Ҳаст машҳури ин ҳикояти гирди рон бо гарданаст

هست مشهور این حکایت گرد ران با گردنست

То бихандами хотир мискин биринҷанд ба заҷр

تا بخندم خاطر مسکین برنجاند به زجر

Ҳар ки ҷон кардат фидои ҷой уқубат карданаст

هر که جان کردت فدا جای عقوبت کردنست

Достони бежан ва гиўор шунида сетӣ бихон

داستان بیژن و گیوار شنیده‌ستی بخوان

Гӯш бар қавли рақиб аз карда ба нокрднст

گوش بر قول رقیب از کرده به ناکردنست

зи онкии гргинш ба хасмӣ дар бен чоҳӣ фиканд

ز آنکه گرگینش به خصمی در بن چاهی فکند

эй мусулмонон чаҳ гӯям ин гуноҳ бежанаст

ای مسلمانان چه گویم این گناه بیژنست

Ҷони зи баҳри рӯзи васл ёр хоҳам дар бадан

جان ز بهر روز وصل یار خواهم در بدن

То напиндорӣ ки ҷон дар хӯрдан ва дар хуфтанаст

تا نپنداری که جان در خوردن و در خفتنست

Гар забони дорӣ ба зикри дӯст ҷорӣ кун мудом

گر زبان داری به ذکر دوست جاری کن مدام

Дар даҳани доне на аз баҳр ҳикоят гуфтанаст

در دهن دانی نه از بهر حکایت گفتنست

Гов прўорӣ хӯрд обу алафи бас бе қиёс

گاو پرواری خورد آب و علف بس بی قیاس

Одамиро худ ҳунар кам хӯрдан ва кам гуфтанаст

آدمی را خود هنر کم خوردن و کم گفتنست

Ҳамчуи бутемор то кӣ дар ғами дили монда Эй

همچو بوتیمار تا کی در غم دل مانده‌ای

Завқи булбули ҳеҷ доне дар ҷаҳон гардиданаст

ذوق بلبل هیچ دانی در جهان گردیدنست

Гар марои душман ба нори ноумедӣ дил бсухт

گر مرا دشمن به نار ناامیدی دل بسوخت

Мушкилам аз дӯстони бор хиҷолат бурданаст

مشکلم از دوستان بار خجالت بردنست

То ба кӣ эй нафаси аммораи маро дар хӯни диҳӣ

تا به کی ای نفس امّاره مرا در خون دهی

Тарк бадбахтӣ бикун чун вақт узр оварданаст

ترک بدبختی بکن چون وقت عذر آوردنست