Бахт саргаштаам на ёр манаст

بخت سرگشته‌ام نه یار منست

Баси ситамкор чун нигор манаст

بس ستمکار چون نگار منست

Буии зулфнигор рӯҳонӣ

بوی زلف نگار روحانی

Мӯниси ҷон биқрор манаст

مونس جان بیقرار منست

Ҳамчуи зулфаш фитодаам дар пой

همچو زلفش فتاده‌ام در پای

Саркаши он сарв ҷӯйбор манаст

سرکش آن سرو جویبار منست

Зулфи ънбрФшони шбрнгш

زلف عنبرفشان شبرنگش

Баси парешон чу рӯзгор манаст

بس پریشان چو روزگار منست

Сабр фармуд ёрами андари ишқ

صبر فرمود یارم اندر عشق

Сабр дар ошиқӣ на кор манаст

صبر در عاشقی نه کار منست

Ишқ бо сабр дар наёмизад

عشق با صبر درنیامیزد

эй азизон на ихтиёр манаст

ای عزیزان نه اختیار منست

Онкӣ манъам кунад ҳаме дар ишқ

آنکه مَنعم کند همی در عشق

ӯ на ёр манаст бор манаст

او نه یار منست، بار منست

Гуфтам аз чашми ту ҷаҳон мастаст

گفتم از چشم تو جهان مستست

Гуфт аз ғоят хумор манаст

گفت از غایت خمار منست

Гар бароне ба лафзи номи ҷаҳон

گر برانی به لفظ نام جهان

Дар ҷаҳони ҷумла эътибор манаст

در جهان جمله اعتبار منست

Гуфтам эй сарв дида мунтазираст

گفتم ای سرو دیده منتظرست

Гуфт шак нест ёр ёр манаст

گفت شک نیست یار یار منست

Бе рухи дӯст дар чамани борӣ

بی رخ دوست در چمن باری

Гули рангин ба дида хор манаст

گل رنگین به دیده خار منست