Оташӣ каз ғами ҳиҷрони ту бар ҷон манаст

آتشی کز غم هجران تو بر جان منست

зи он шарар дар ду ҷаҳони нола ва афғон манаст

زآن شرر در دو جهان ناله و افغان منست

Дардам ар ҳаст зи ҳиҷри ту нигоро донам

دردم ار هست ز هجر تو نگارا دانم

Лаби ҷони бахши бутами моя ӣ дармон манаст

لب جان بخش بتم مایهٔ درمان منست

Чун бидидам сари зулфин ту гуфтам эй дил

چون بدیدم سر زلفین تو گفتم ای دل

Ҳол ӯ байни бтар аз ҳол парешон манаст

حال او بین بتر از حال پریشان منست

Чора сабраст маро дар ғами ҳиҷрон чаҳ кунам

چاره صبرست مرا در غم هجران چه کنم

Дили саргаштаи худоро на ба фармон манаст

دل سرگشته خدا را نه به فرمان منست

Дӯш ҳамчун маи даҳ чори баромад бар бом

دوش همچون مه ده چار برآمد بر بام

Гуфтам эй дида бибин он рух ҷонон манаст

گفتم ای دیده ببین آن رخ جانان منست

Гуфтам аз иди рахт чанд баъӣдами дорӣ

گفتم از عید رخت چند بعیدم داری

Гуфт ин лошаи басии ид ки қурбон манаст

گفت این لاشه بسی عید که قربان منست

Гуфтамаш то ба кӣм дар ғами ҳиҷрони дорӣ

گفتمش تا به کی‌اَم در غم هجران داری

Гуфт бисёр касе бесар ва сомон манаст

گفت بسیار کسی بی سر و سامان منست

Гуфтамаш ҳам назарӣ кун ту бар аҳволи ҷаҳон

گفتمش هم نظری کن تو بر احوال جهان

Гуфт дар кӯии ғамам ӯ з гадоён манаст

گفت در کوی غمم او ز گدایان منست

Аз ҷаҳони дорят ар нест малолии снмо

از جهان داریت ار نیست ملالی صنما

Чаҳ шавадгар ту бигӯе ки ҷаҳон зон манаст

چه شود گر تو بگویی که جهان زان منست