Фош шуд дар ду ҷаҳони ков ба ҷаҳон ёр манаст

فاش شد در دو جهان کاو به جهان یار منست

Офат ҳар ду ҷаҳони он бут айёр манаст

آفت هر دو جهان آن بت عیار منست

Дар ғаму ҳасрати дидори ту ҷонои ҳамаи шаб

در غم و حسرت دیدار تو جانا همه شب

Ончӣ дар хоб нашуд дида ӣ бедор манаст

آنچه در خواب نشد دیدهٔ بیدار منست

Сарв дар боғи вафо бо ҳамаи дастон ки дараваст

سرو در باغ وفا با همه دستان که دروست

Кӣ куҷои қомат ӯ чун қад дилдор манаст

کی کجا قامت او چون قد دلدار منست

Бевафое макун эй дӯст ки аз ҷаври ғамат

بی وفایی مکن ای دوست که از جور غمت

Кори ман рост ба коми дил ағёр манаст

کار من راست به کام دل اغیار منست

Ман бечораи нзорми зи ғамаш аз чаҳ сабаб

من بیچاره نزارم ز غمش از چه سبب

Он бути ъҳдшкн дар пай озор манаст

آن بت عهدشکن در پی آزار منست

Бо ҳамаи тундӣу бдхўиӣу паймони шиканӣ

با همه تندی و بدخویی و پیمان شکنی

Мӯниси ҷону умеди дил аФгор манаст

مونس جان و امید دل افگار منست

Ҳар ки моро дигар аз суҳбати гул манъ кунад

هر که ما را دگر از صحبت گل منع کند

Нек донанд ки дар ҳар ду ҷаҳон хор манаст

نیک دانند که در هر دو جهان خار منست