Ба рӯзи бозпасин ва ба субҳгоҳи аласт

به روز بازپسین و به صبحگاه الست

Ки зикру номи ту ҳамвора бар забон манаст

که ذکر و نام تو همواره بر زبان منست

Ба хоки пои ту савганд метавонам хӯрд

به خاک پای تو سوگند می‌توانم خورد

Ки ғайр бод надорем аз ғамат дар даст

که غیر باد نداریم از غمت در دست

зи дидаи хӯн фироқам гушӯд бар рухи зард

ز دیده خون فراقم گشود بر رخ زرد

Дар висол ба як бора бар рухами дарбаст

درِ وصال به یکباره بر رخم دربست

зи пеши дида чу бархест сару сими андом

ز پیش دیده چو برخاست سرو سیم اندام

Ниҳоли қомат ӯ дар ду чашм мо бинишаст

نهال قامت او در دو چشم ما بنشست

Маро ба бода чаҳ ҳоҷат буд ки дар ишқат

مرا به باده چه حاجت بود که در عشقت

зи буии зулф ту ҳастем доимои сармаст

ز بوی زلف تو هستیم دایماً سرمست