Дардмандему лаби лаъли ту дармон манаст

دردمندیم و لب لعل تو درمان منست

Вотшӣ аз лаби дилҷӯии ту бар ҷон манаст

وآتشی از لب دلجوی تو بر جان منست

Мушкил онаст ки дар дасту диламро дар ҷон

مشکل آنست که در دست و دلم را در جان

Ҳосилӣ нест чу ин дил на ба фармон манаст

حاصلی نیست چو این دل نه به فرمان منست

Дилу дайнами брбўд ӯу рух аз ман пӯшед

دل و دینم بربود او و رخ از من پوشید

Бевафое чаҳ кунам одат ҷонон манаст

بی وفایی چه کنم عادت جانان منست

Шаби ҳамаи шаби зи хаёли ту намеёрам хуфт

شب همه شب ز خیال تو نمی‌یارم خفت

Рӯз то шаб ба сари кӯии ту афғон манаст

روز تا شب به سر کوی تو افغان منست

Зории мо ба фалак рафт ва ба гӯшт нарасед

زاری ما به فلک رفت و به گوشت نرسید

Ҳеҷ шак нест ки аз бахт парешон манаст

هیچ شک نیست که از بخت پریشان منست

Ҷаври бегона ба ҳар ҳоли тавонам бурдан

جور بیگانه به هر حال توانم بردن

Мушкил онаст ки фарёди з хуишон манаст

مشکل آنست که فریاد ز خویشان منست

Шуд ҷаҳон бесару сомон ва ба ғӯраш нарасед

شد جهان بی سر و سامان و به غورش نرسید

Чаҳ тавон кард чу ин хуй ҷҳонбон манаст

چه توان کرد چو این خوی جهانبان منست