эй карда дили з ҳар ду ҷаҳони орзӯии дӯст

ای کرده دل ز هر دو جهان آرزوی دوست

Моро муроди ?данеу уқбои сет рӯй дӯст

ما را مراد دنیی و عقبی‌ست روی دوست

Гар дигарон ба васли длором зинда анд

گر دیگران به وصل دلارام زنده‌اند

Дорам ҳаёт ҳар ду ҷаҳони ман ба буии дӯст

دارم حیات هر دو جهان من به بوی دوست

Ҳқо ки ман ба буии сари зулфи ҷони даҳум

حقّا که من به بوی سر زلف جان دهم

Гар оядам ба субҳи насимии зи сӯии дӯст

گر آیدم به صبح نسیمی ز سوی دوست

Доне ки дар фироқи рухи ту чигуна ам

دانی که در فراق رخ تو چگونه‌ام

Ошуфтаам ба рӯй длоро чу мӯии дӯст

آشفته‌ام به روی دلارا چو موی دوست

Чун беш аз ин таҳаммул даврӣ накард дил

چون بیش از این تحمّل دوری نکرد دل

Рафтам з рӯй шавқи замонӣ ба кӯии дӯст

رفتم ز روی شوق زمانی به کوی دوست

То дӯсти як назар ба ман мубтало кунад

تا دوست یک نظر به منِ مبتلا کند

Дуздида бингарем ба рӯй накӯй дӯст

دزدیده بنگریم به روی نکوی دوست

Рӯзӣ назар накард ба ҳоли дилам вале

روزی نظر نکرد به حال دلم ولی

Ҷонам ба лаб расед марои зи орзӯии дӯст

جانم به لب رسید مرا ز آرزوی دوست