Бар умеди онкии байнам рӯй дӯст

بر امید آنکه بینم روی دوست

Ин чунин саргаштаам дар кӯии дӯст

اینچنین سرگشته‌ام در کوی دوست

Бо ғами рӯйиши манам аз ҷону дил

با غم رویش منم از جان و دل

Доимои пайваста чун абрӯии дӯст

دایماً پیوسته چون ابروی دوست

Ҷони фидои бодои насими субҳ ро

جان فدا بادا نسیم صبح را

Ков паёмӣ медиҳад аз сӯии дӯст

کاو پیامی می‌دهد از سوی دوست

Ҳамчуи ёқӯби ситами каш ҳар замон

همچو یعقوب ستم کش هر زمان

Ҷома ӣ ҷон май дирам бар буии дӯст

جامهٔ جان می‌دَرَم بر بوی دوست

эй хушо вақти дил шӯрида ам

ای خوشا وقت دل شوریده‌ام

Кови шаб ва рӯзаст ҳам зонуии дӯст

کاو شب و روزست هم‌زانوی دوست

Ҷон бидодам дар фироқаш чун кунам

جان بدادم در فراقش چون کنم

Дили ббрдми наргиси ҷодӯии дӯст

دل ببردم نرگس جادوی دوست

Хубрӯён гарчи бдхўиӣ кунанд

خوبرویان گرچه بدخویی کنند

Ман надидам дар ҷаҳон чун хуии дӯст

من ندیدم در جهان چون خوی دوست

Ғайр саргардонем чун гӯй нест

غیر سرگردانیَم چون گوی نیست

Гар ба чавгонам занад бозуии дӯст

گر به چوگانم زند بازوی دوست

Гар сабои оради насимии сӯии мо

گر صبا آرد نسیمی سوی ما

Аз сари зулфин чун шаби буии дӯст

از سر زلفین چون شب بوی دوست

Ҳам димоғи ҷон муаттар гардадам

هم دماغ جان معطّر گرددم

Ҳам ҷаҳон аз гулшани глбўии дӯст

هم جهان از گلشن گلبوی دوست