Ин ҷаҳон бевафо бо кас накарда сет ӯ вафо

این جهانِ بی‌وفا با کس نکرده‌ست او وفا

Дард аз ӯ бисёр бошад зу намеояд даво

درد از او بسیار باشد زو نمی‌آید دوا

Ҳар дарахтӣ ков кашад сар бар фалак аз бору барг

هر درختی کاو کشد سر بر فلک از بار و برگ

Ҳам бирезанд ба қаҳраши оқибати боди фано

هم بریزاند به قهرش عاقبت باد فنا

Гар садаф пинҳон шуд андари баҳр бепоён , чаҳ ғам ! ?

گر صدف پنهان شد اندر بحر بی‌پایان، چه غم!؟

Гавҳари зоти шарифатро ҳаме хоҳам бақо

گوهر ذات شریفت را همی‌خواهم بقا

Гавҳарии шҳўор аз дарёӣ лутф омад бирафт

گوهری شهوار از دریای لطف آمد برفت

Кандар ин олам намедонад касе ӯро баҳо

کاندر این عالم نمی‌داند کسی او را بها

Ёрб он дар маъониро зи лутф бе дареғ

یارب آن درّ معانی را ز لطفِ بی‌دریغ

Дар миёни дарҷи иқболаш нигаҳ дорад худо

در میانِ دُرج اقبالش نگه دارد خدا

Шукри маъбудии з ҷон гӯям ки баннои азал

شکر معبودی ز جان گویم که بنّای ازل

Гулшани иқболи умратро кунун карда банно

گلشن اقبال عمرت را کنون کرده بنا

Рӯзи ҳиҷо дар набардати рустаму Исфандиёр

روز هیجا در نبردت رستم و اسفندیار

Гирди наъл мураккабат карданд бории тўтё

گَردِ نعل مرکبت کردند باری توتیا

Ҷузи дуои давлатати вирди забонам ҳеҷ нест

جز دعای دولتت ورد زبانم هیچ نیست

Охир аз дасти фақирони худ чаҳ хезади ҷузи дуо

آخر از دست فقیران خود چه خیزد جز دعا

Баъд аз ин тсдиъу густохӣ ки кардам дар ҷаҳон

بعد از این تصدیع و گستاخی که کردم در جهان

Ман дуоӣ давлатат гӯям биҷузи мадҳу сано

من دعای دولتت گویم بجز مدح و ثنا