Длбро то кӣ занӣ бар ҷони мо теғи ҷафо ?

دلبرا تا کی زنی بر جان ما تیغ جفا؟

Бигузар аз ин расм ҷоно магзар аз роҳи вафо

بگذر از این رسم جانا! مگذر از راه وفا

Тарки чашми масти мо чандам ҷафо бар ҷон кунад

ترک‌ چشمِ مستِ ما چندم جفا بر جان کند؟

Ман бало то кӣ кашам аз дасти он тарки хато ?

من بلا تا کی کشم از دست آن ترک‌ خطا؟

Ҳоли зори ман худоро бозгуеи як ба як

حال زار من خدا را بازگویی یک به یک

Гар гузорӣ мекунӣ сӯйнигорам эй сабо

گر گذاری می‌کنی سوی نگارم ای صبا!

Ҷонам аз дарди фироқ рӯй ту омад ба лаб

جانم از درد فراق روی تو آمد به لب

То кӣ эй номеҳрбони дории маро аз худ ҷудо

تا کی ای نامهربان داری مرا از خود جدا؟

Гар зи ҳиҷрон , ҳоли ман ошуфта шуд чун мӯии ту

گر ز هجران، حال من آشفته شد چون موی تو

Кӯрии чашми ҳасудон , як раҳам аз дар дро

کوری چشم حسودان، یک رهم از در درآ

Мурғи ҷон хастаам гуфтои зи дарди иштиёқ

مرغ جان خسته‌ام گفتا ز درد اشتیاق

Як шаб аз рӯй ҳавас ман кардам оҳанги ҳаво

یک شب از روی هوس من کردم آهنگ هوا

То бубинам рӯй шҳророи он зибоснм

تا ببینم روی شهرآرایِ آن زیباصنم

Васли ҷони бахшиш магар бошад дили моро даво !

وصلِ جان‌بخشش مگر باشد دل ما را دوا

Зонкаҳгар дардӣ буд аз бори ҳиҷрон бар дилӣ

زآن که گر دردی بود از بار هجران بر دلی

Ҳам шаби васли длоромш буд чун тўтё

هم شب وصل دلارامش بود چون توتیا

Бӯсае даҳ аз закоти ҳасан кин ранҷури ишқ

بوسه‌ای دِه از زکات حُسن کاین رنجور عشق

Аз лаби ҷон парварат донам ки меёбад шифо

از لب جان‌پرورت دانم که می‌یابد شفا

Чун бидидам рӯй ӯро , дида ӣ ҷон хира шуд

چون بدیدم روی او را، دیدهٔ جان خیره شد

Зонкаҳ дар хуршед дидам аз куҷои бад то куҷо

زآن که در خورشید دیدم از کجا بُد تا کجا

Гарчи рӯй аз ман бгрдониди дилбар дар ҷаҳон

گر چه روی از من بگردانید دلبر در جهان

Дидани дидор ӯ хоҳам ба зорӣ аз худо

دیدن دیدار او خواهم به زاری از خدا

Гар ба побӯси ту дасти дил намеёрад расед

گر به پابوس تو دست دل نمی‌یارد رسید

Чун надорад чорае аз давр мегуяд дуо

چون ندارد چاره‌ای از دور می‌گوید دعا