Марои ҷони пои банд меҳр ёрӣаст

مرا جان پای بند مهر یاریست

Дилами ошуфта ӣ зулф нигорӣаст

دلم آشفتهٔ زلف نگاریست

Чу он гули даста ӣ ман рафт аз даст

چو آن گلدستهٔ من رفت از دست

зи ғами дрпои ҷонами захми хорист

ز غم درپای جانم زخم خاریست

Ба рақс омад сеӣ сарви гули андом

به رقص آمد سهی سرو گل اندام

Муҳақари ҷон мо биравӣ нсорист

محقّر جان ما بر وی نثاریست

Ба ҷони ту ки аз мастии чашмат

به جان تو که از مستی چشمت

Диламро доимо дар сари хморист

دلم را دایماً در سر خماریست

Ба васли ту ки дар ҳиҷронат эй дӯст

به وصل تو که در هجرانت ای دوست

Маро бар дили зи ҷонам сахт борӣаст

مرا بر دل ز جانم سخت باریست

Маро гуфтӣ ҷаҳони худ дар чаҳ корӣ ?

مرا گفتی جهان خود در چه کاری؟

Марои ғайр аз ғами ишқ ту корӣаст ?

مرا غیر از غم عشق تو کاریست؟

Марои ишқи рухи он тарки ма рӯй

مرا عشق رخ آن ترک مه روی

На имрӯзаст кин баси рўзгорист

نه امروزست کاین بس روزگاریست