эй бути номеҳрбони ин ситам аз баҳр чист

ای بت نامهربان این ستم از بهر چیست

Бар дили бечорае каз дил ва аз ҷон барӣаст

بر دل بیچاره‌ای کز دل و از جان بریست

Ғмздаҳ ӣ сӯгвори шаби ҳамаи шаб то ба рӯз

غمزدهٔ سوگوار شب همه شب تا به روز

Бар дар ту сар занад ҳеҷ нагӯйӣ ки кист

بر در تو سر زند هیچ نگویی که کیست

Лаъли лаби ҷони Фзот об ҳаётасту бас

لعل لب جان فزات آب حیاتست و بس

Зулфи ту доми балои ҳасани ту рашк парӣаст

زلف تو دام بلا حسن تو رشک پریست

Дар сифати ҳасани ту рост бигӯям сухан

در صفت حسن تو راست بگویم سخن

Рӯй ту моҳи тамоми қади ту сарви сҳист

روی تو ماه تمام قد تو سرو سهیست

Рафтӣ ва ман берахт чун бизанам дам , дамӣ

رفتی و من بی رخت چون بزنم دم، دمی

Ҳеҷ шунидӣ касе зинда ки беҷон бизӣаст

هیچ شنیدی کسی زنده که بی جان بزیست

Ҳар ки на бо ишқ зист гуфт ки ман зинда ам

هر که نه با عشق زیست گفت که من زنده‌ام

Ваа ки бар он зиндагии зор бибояд гирист

وه که بر آن زندگی زار بباید گریست

Ҳаст саволии маро аз ту бути сангдил

هست سؤالی مرا از تو بت سنگدل

Бар ман мискини ҷафо бесабаб аз баҳр чист

بر من مسکین جفا بی سبب از بهر چیست

Ҳар ки ба ихлоси дил дар қидмат ҷон набохт

هر که به اخلاص دل در قدمت جان نباخت

Дар ду ҷаҳон кас нагуфт кон сифат зиндагӣаст

در دو جهان کس نگفت کان صفت زندگیست