Моро зи сари кӯии ғамати роҳ ба дар нест

ما را ز سر کوی غمت راه به در نیست

Мушкил ки ҷузи ин кӯии маро рӯй дигар нест

مشکل که جز این کوی مرا روی دگر نیست

Дили барадӣу ҷонро ба ғами ишқи супурдӣ

دل بردی و جان را به غم عشق سپردی

Ва имрӯз ғизоем биҷуз аз хӯн ҷигар нест

و امروز غذایم بجز از خون جگر نیست

Ин шаб чаҳ шаби меҳнат айём фироқаст

این شب چه شب محنت ایام فراقست

Фарёд ки дар ваии асари субҳ магар нест

فریاد که در وی اثر صبح مگر نیست

Дар зулмати ин шаб ки тавонад қадамӣ рафт

در ظلمت این شب که تواند قدمی رفت

Кин роҳи пар аз хавфу умед саҳар нест

کاین راه پر از خوف و امّید سحر نیست

Аз оташи ҳиҷрони ту бгдохти ҷаҳонӣ

از آتش هجران تو بگداخت جهانی

Вондри дили хорои ту як зарра асар нест

واندر دل خارای تو یک ذرّه اثر نیست

Нагузашт чаро бар ман хокии зи сари лутф

نگذشت چرا بر من خاکی ز سر لطف

Он сарви гули андом ки бар моаш гузар нест

آن سرو گل اندام که بر ماش گذر نیست

Дар мактаби ушшоқи басӣ саъй намудем

در مکتب عشاق بسی سعی نمودیم

Моро биҷуз аз ояти ишқи ту з бар нест

ما را بجز از آیت عشق تو ز بر نیست