Маро ба ғайри ҳавои ту , ҳеҷ дар сар нест

مرا به غیر هوای تو، هیچ در سر نیست

Биҷузи висоли рухи ту хаёл дигар нест

بجز وصال رخ تو خیال دیگر نیست

Ба накҳати шаби зулфати димоғи мо тар кун

به نکهت شب زلفت دماغ ما تر کن

Ки ҳамчуи буии ду зулфи ту ҳеҷ анбар нест

که همچو بوی دو زلف تو هیچ عنبر نیست

Шабии дароз ва чу зулфи сиёҳ ва бесару пой

شبی دراز و چو زلف سیاه و بی سر و پای

Марои бтар ки дар ин шабнигор дар бар нест

مرا بتر که در این شب نگار در بر نیست

Ба бӯстон висолат шудам ки гули чинам

به بوستان وصالت شدم که گل چینم

Ба ғайри хори фироқи ту ҳеҷ дар бар нест

به غیر خار فراق تو هیچ در بر نیست

Ба рӯй ҳамчуи зарами сиккае ба сим задӣ

به روی همچو زرم سکه‌ای به سیم زدی

Зоби дида ҳамоно ки беҳтар аз зар нест

زآب دیده همانا که بهتر از زر نیست

Ба мактаби ғами ишқами нишондаеу маро

به مکتب غم عشقم نشانده‌ای و مرا

Ба ғайри ояти меҳри рухи ту аз бар нест

به غیر آیت مهر رخ تو از بر نیست

Ба хоби шамъи ҷамоли ту дидаам борӣ

به خواب شمع جمال تو دیده‌ام باری

Ба ма надидаам он равшанӣ ва дар хур нест

به مه ندیده‌ام آن روشنی و در خَور نیست

Ба давлати шаби васлати ҷаҳон шабӣ бинавоз

به دولت شب وصلت جهان شبی بنواز

Марои фироқи ту эй дӯст беш дар хур нест

مرا فراق تو ای دوست بیش درخور نیست