Ба дарди мо биҷуз аз васли ту даво хуш нест

به درد ما بجز از وصل تو دوا خوش نیست

Биё ки ҷонӣу ҷонами зи тани ҷудо хуш нест

بیا که جانی و جانم ز تن جدا خوش نیست

Дареғи моҳи рахтро агар вафо будӣ

دریغ ماه رخت را اگر وفا بودی

Чаро ки дилбари ма рӯй бевафо хуш нест

چرا که دلبر مه روی بی وفا خوش نیست

Ба ҷон расед дили ман зи ҷаври ҳиҷронат

به جان رسید دل من ز جور هجرانت

Ҷафо макун снмо кин ҳамаи ҷафо хуш нест

جفا مکن صنما کاین همه جفا خوش نیست

Ҷафо агар чаҳ зи хубони тариқаи исти қадим

جفا اگرچه ز خوبان طریقه ایست قدیم

Нигор ман макун онро ки гўиё хуш нест

نگار من مکن آن را که گوییا خوش نیست

Кунанд ҷоҳилу нодони ҷафо ба халқ вале

کنند جاهل و نادان جفا به خلق ولی

Ситами зи Подшаҳи лутф бар гадо хуш нест

ستم ز پادشه لطف بر گدا خوش نیست

Агарчӣ боғ ва баҳорасту сабзаи хуррам

اگرچه باغ و بهارست و سبزه خرّم

Ба ҷони дӯст ки ин ҷумла бе шумо хуш нест

به جان دوست که این جمله بی شما خوش نیست

зи дида гарчи шудӣ давр дар ду дидаи ман

ز دیده گرچه شدی دور در دو دیده من

Ба ғайри хоки кафи поти тўтё хуш нест

به غیر خاک کف پات توتیا خوش نیست

Магар ки нест хушӣ дар баҳору тўФи чаман

مگر که نیست خوشی در بهار و طوف چمن

Агар хушаст худоро маро чаро хуш нест

اگر خوش است خدا را مرا چرا خوش نیست

Биё ки бе ту ҷаҳон нохушаст бар дили ман

بیا که بی تو جهان ناخوش است بر دل من

Агар хушаст туро бе ҷаҳони маро хуш нест

اگر خوش است ترا بی جهان مرا خوش نیست