Соқио чун гули шкФт аз май парастӣ чора нест

ساقیا چون گل شکفت از مِیْ پرستی چاره نیست

Сӯратӣ беҷон будгар вақти гул мехора нест

صورتی بی جان بود گر وقت گل می خواره نیست

То гулу мл дар канори сабза ӣ хуш дилкашаст

تا گل و مل در کنار سبزهٔ خوش دلکشست

эй дариғо ин гулу мли пеши мо ҳамвора нест

ای دریغا این گل و مل پیش ما همواره نیست

Ҳар куҷо бошад гулӣ дар бӯстон бо блблист

هر کجا باشد گلی در بوستان با بلبلیست

Лек гулро дар сробстони зи булбул чора нест

لیک گل را در سرابستان ز بلبل چاره نیست

Дар чунин фаслӣ ки гӯйӣ хона зиндонасту чоҳ

در چنین فصلی که گویی خانه زندانست و چاه

Кист ков дар вақти гул аз хону мон овора нест

کیست کاو در وقت گل از خان و مان آواره نیست

Раҳматӣ бар ман наёрад дар чунин фаслӣ нигор

رحمتی بر من نیارد در چنین فصلی نگار

Чун дили сангин ӯ донам ки санг хора нест

چون دل سنگین او دانم که سنگ خاره نیست

Гар зи ман пурсӣ ба даври ҳасан ӯ як перҳан

گر ز من پرسی به دور حسن او یک پیرهن

Нест каз шавқи рухи он моҳи пайкар пора нест

نیست کز شوق رخ آن ماه پیکر پاره نیست

Гуфтамаш ҳам чора ӣ дарди ман мискини биҷавӣ

گفتمش هم چارهٔ درد من مسکین بجوی

Гуфт камтари гӯи марои савдоӣ ҳар бечора нест

گفت کمتر گو مرا سودای هر بیچاره نیست

Бошад озории миёни дӯстони андари ҷаҳон

باشد آزاری میان دوستان اندر جهان

Лек безории зи васли дӯстон якбора нест

لیک بیزاری ز وصل دوستان یکباره نیست

Нисбати қадаш ба сарв ноз мекардам агар

نسبت قدش به سرو ناز می‌کردم اگر

Дам мазан эй дил ки моро рости гуфтан чора нест

دم مزن ای دل که ما را راست گفتن چاره نیست