Бар ман хастаи зи ҳиҷрон чаҳ ҷФоҳост ки нест

بر من خسته ز هجران چه جفاهاست که نیست

Бар дили ман зи фироқат чаҳ блоҳост ки нест

بر دل من ز فراقت چه بلاهاست که نیست

Чашми сармасти ту таркаст ва хатое бошад

چشم سرمست تو ترک است و خطایی باشد

Бо ман хастааш эй ҷон чаҳ хтоҳост ки нест

با من خسته‌اش ای جان چه خطاهاست که نیست

Чаҳ вафоҳо ки накардам ба ғами ишқу зи ту

چه وفاها که نکردم به غم عشق و ز تو

Ба ман длшдаҳи охир чаҳ ҷФоҳост ки нест

به من دلشده آخر چه جفاهاست که نیست

Дар сабӯҳи рух ва дар шоми сари зулф батон

در صبوح رخ و در شام سر زلف بتان

Вази даҳони ман мискин чаҳ дъоҳост ки нест

وز دهان من مسکین چه دعاهاست که نیست

Чаҳ бигӯям ки дар авсофи гули рухсорат

چه بگویم که در اوصاف گل رخسارت

Булбулонро ба забон дар , чаҳ сноҳост ки нест

بلبلان را به زبان در، چه ثناهاست که نیست

Чаҳ ҷФоҳост ки бар ман нарасед аз ғами ту

چه جفاهاست که بر من نرسید از غم تو

Дар дил ғам зада ӣ мо чаҳ вФоҳост ки нест

در دل غم زدهٔ ما چه وفاهاست که نیست

Дар ҳавояти зи ҳаваси гирди ҷаҳон май гирдам

در هوایت ز هوس گرد جهان می‌گردم

Дар сари ман зи висолат чаҳ ҳўоҳост ки нест

در سر من ز وصالت چه هواهاست که نیست