Чаро ба сӯии ман хастаи ?ут нигоҳӣ нест

چرا به سوی من خسته‌ات نگاهی نیست

Ки ҷуз дар ту маро дар ҷаҳон паноҳӣ нест

که جز در تو مرا در جهان پناهی نیست

Макун ҷафо ва бидиҳ дод бе дилони комрўз

مکن جفا و بده داد بی دلان کامروز

Ба малик ҳар ду ҷаҳон чун ту подшоҳӣ нест

به ملک هر دو جهان چون تو پادشاهی نیست

Ситами мадори раво бар ман ғариби ҳазин

ستم مدار روا بر من غریب حزین

Ки ҷузи вафои ту эй ҷони маро гуноҳӣ нест

که جز وفای تو ای جان مرا گناهی نیست

Шаби висоли намоям ки дар ғами ҳиҷрон

شب وصال نمایم که در غم هجران

Қарини мо биҷуз аз нолае ва оҳӣ нест

قرین ما بجز از ناله‌ای و آهی نیست

Манам чу ҳалқаи нигун бар дар сарои умед

منم چو حلقه نگون بر در سرای امید

Ба боргоҳи висолати маро чу роҳӣ нест

به بارگاه وصالت مرا چو راهی نیست

Марои зи ҷамъи гадоёни кӯии худ гардон

مرا ز جمع گدایان کوی خود گردان

Ки муътабартар азин мансабӣ ва ҷоҳӣ нест

که معتبرتر ازین منصبی و جاهی نیست

Агарчӣ ҷону ҷаҳон дар сар ғамат кардам

اگرچه جان و جهان در سر غمت کردم

Ба давлати ту ба назд дилам чу коҳӣ нест

به دولت تو به نزد دلم چو کاهی نیست