Моҳи руъёи маи рӯят чаҳ ҷаҳони орои сет

ماه‌رویا مه رویت چه جهان‌آرایی‌ست

Дар чамани қомати сарви ту чаҳ бе ҳамтои сет

در چمن قامت سرو تو چه بی‌همتایی‌ست

Ҳаваси зулфи сиёҳи ту ҳамеи пухти дилам

هوس زلف سیاه تو همی‌ پخت دلم

Ақли гуфтои бпзи ин дег ки хуши савдоеи сет

عقل گفتا بپز این دیگ که خوش سودایی‌ست

Дар ғами ҳасрати дидори ту эй ҷону ҷаҳон

در غم حسرت دیدار تو ای جان و جهان

Нек дар дидаи мо байн ки чаҳ хӯни паймоеи сет

نیک در دیدهٔ ما بین که چه خون‌پیمایی‌ست

эй блодидаҳи дили ман ту наме донистӣ

ای بلادیده دل من تو نمی‌دانستی

Ки балои ғами ишқи ту ҳам аз болои сет

که بلای غم عشق تو هم از بالایی‌ست

Афъии зулфи ту чун бахт бидам шӯридаи сет

افعی زلف تو چون بخت بدم شوریده‌ست

Ҷодӯии чашм ту бингар ки чаҳ мороФсоиии сет

جادوی چشم تو بنگر که چه مارافسایی‌ست

Гар хиромӣ ба гулистони дилу дидаи мо

گر خرامی به گلستان دل و دیدهٔ ما

Биншин сарви равон гарчи муҳақар ҷое сет

بنشین سرو روان گرچه محقّر جایی‌ست

Дили ман рой бидон зад ки туро гирад дӯст

دل من رای بدان زد که تو را گیرد دوست

Магзар эй дӯст аз ин рой ки баси хуш рое сет

مگذر ای دوست از این رای که بس خوش رایی‌ست

Ҳеҷ донеи зи сари лутф ки даргоҳи сухан

هیچ دانی ز سر لطف که درگاه سخن

Тӯтии лаъли лабони ту чаҳ шкрхоиии сет

طوطی لعل لبان تو چه شکّرخایی‌ست

Ман саргашта аз ин беш надонам зи ғамат

من سرگشته از این بیش ندانم ز غمت

Ки зи шӯри сари зулфат ба ҷаҳони ғавғоеи сет

که ز شور سر زلفت به جهان غوغایی‌ست