Ҳавои кӯии ҷонони хуши ҳавоист
هوای کوی جانان خوش هواییست
Магари ороми ҷони мбтлоиист
مگر آرام جان مبتلاییست
Ба болои ту ошиқи гаштам эй ма
به بالای تو عاشق گشتم ای مه
Балои ишқи ҷонони хуши блоиист
بلای عشق جانان خوش بلاییست
Насими субҳи анбари бӯ аз онаст
نسیم صبح عنبر بو از آنست
Ки бӯяши буи зулф ошноӣаст
که بویش بوی زلف آشناییست
Хаёлат ҳаст доим дар ду дида
خیالت هست دایم در دو دیده
Бар он сари мардуми чашмами гўоиист
بر آن سر مردم چشمم گواییست
Биёи ҷонои дамӣ каз дасти ҳиҷрон
بیا جانا دمی کز دست هجران
Миёни дидау дили моҷроиист
میان دیده و دل ماجراییست
Ҳамаи сокин шуда бар хоки Кувайт
همه ساکن شده بر خاک کویت
Агар бошад гадои вари подшоиист
اگر باشد گدا ور پادشاییست
Агар бхромии андари боғи ҷонам
اگر بخرامی اندر باغ جانم
Сароби чашми ман доне чаҳ ҷоеаст
سراب چشم من دانی چه جاییست
Бияфкан соя бар сари як замонам
بیفکن سایه بر سر یک زمانم
Ки то гӯям ҷаҳонро хуши ҳмоиист
که تا گویم جهان را خوش هماییست