Дилбари дилами бабраду ғами ҳол мо надошт

دلبر دلم ببرد و غم حال ما نداشت

Вази ҷаври шаҳнае чу ғамаш бар дилам гумошт

وز جور شحنه‌ای چو غمش بر دلم گماشت

Багазед дилбарӣ ва бипечед сари зи мо

بگزید دلبری و بپیچید سر ز ما

Шарму ҳаёи з рӯй ман хаста дил надошт

شرم و حیا ز روی من خسته دل نداشت

Наққоши рӯзгори ҳамаи сӯрати рахт

نقّاش روزگار همه صورت رخت

Гӯйии даруни дида ӣ маҳҷӯри мо нигошт

گویی درون دیدهٔ مهجور ما نگاشت

Дар боғ чун рух ту бигӯ кӣ гулии шкФт

در باغ چون رخ تو بگو کی گلی شکفت

Бо қади ту кадоми сеӣ сарви срФрошт

با قدّ تو کدام سهی سرو سرفراشت

Наргис чу дид қади баландати зи симу зар

نرگس چو دید قد بلندت ز سیم و زر

Кард ӯ нисори мақдами васли ту ҳарчӣ дошт

کرد او نثار مقدم وصل تو هرچه داشت

Бигузашту ҳоли зор ҷаҳон дид ва ҳамчунон

بگذشت و حال زار جهان دید و همچنان

Моро миёни баҳри ғаму ғуссаи вогзошт

ما را میان بحر غم و غصّه واگذاشت

Ишқаш бурун намеравадам аз дилу димоғ

عشقش برون نمی‌رودم از دل و دماغ

Гӯйӣ ки тухми меҳри худ андари ҷаҳони бкошт

گویی که تخم مهر خود اندر جهان بکاشت