Насим бод баҳораст ё ҳавои биҳишт

نسیم باد بهارست یا هوای بهشت

Биҳишт чист висолнигор ҳўрсршт

بهشت چیست وصال نگار حور سرشت

Навой булбулу овози чангу нағма ӣ авд

نوای بلبل و آواز چنگ و نغمهٔ عود

Хушасту хуш буд обии равона бар лаби кишт

خوش است و خوش بود آبی روانه بر لب کشت

Биҳишт рӯй ту моро мудом май бояд

بهشت روی تو ما را مدام می‌باید

Ба ихтиёр бигӯ то биҳиштро ки биҳишт

به اختیار بگو تا بهشت را که بهشت

Агарчӣ ҳеҷ намедонам ин қадар донам

اگرچه هیچ نمی‌دانم این قدر دانم

Ки ноз хуб набошад яқини зи мардуми зишт

که ناز خوب نباشد یقین ز مردم زشت

з ҷон намеравадам ишқ ва дар азали гӯйӣ

ز جان نمی‌رودم عشق و در ازل گویی

Худои меҳри туу хоки ман ба ҳам бсршт

خدای مهر تو و خاک من به هم بسرشت

з саргузашт накардам сипос ва ме донам

ز سرگذشت نکردم سپاس و می‌دانم

Ки бар сари ман аз ин сони қазои хуби набшат

که بر سر من از اینسان قضای خوب نبشت

з устихон накунам меҳри ту бурун эй ҷон

ز استخوان نکنم مهر تو برون ای جان

Агар зананд зи хоки ҷаҳони ҷаҳонии хишт

اگر زنند ز خاک جهان جهانی خشت