Нишаст бори фироқӣ чу кӯҳ бар дили мо

نشست بار فراقی چو کوه بر دل ما

Ба васли хеши магар ҳал кунӣ ту мушкили мо

به وصل خویش مگر حل کنی تو مشکل ما

Ба дарди ишқи рахт эйнигор сангини дил

به درد عشق رخت ای نگار سنگین دل

Бигӯ чаҳ шуд биҷуз аз хӯни дидаи ҳосили мо

بگو چه شد بجز از خون دیده حاصل ما

Ғами фироқу дили ришу сина ӣ пурдард

غم فراق و دل ریش و سینهٔ پر درد

Ба ғайр аз ин ду се чизе нашуд мадохили мо

به غیر از این دو سه چیزی نشد مداخل ما

зи оташи дилу оҳи саҳар ба меҳри рахт

ز آتش دل و آه سحر به مهر رخت

Биҷузи дарахт муҳаббат наравед аз гули мо

بجز درخت محبّت نروید از گل ما

Умед буд маро каз ту брхўрми ҳайҳот

امید بود مرا کز تو برخورم هیهات

Куҷо шуд он ҳамаи андешаҳои ботили мо

کجا شد آن همه اندیشه‌های باطل ما

Чу бигузарӣ ба сари хоки мо пас аз сад сол

چو بگذری به سر خاک ما پس از صد سال

Яқин ки меҳр ту боқӣаст дар мафосили мо

یقین که مهر تو باقیست در مفاصل ما

Биёу чашма ӣ чашми ҷаҳон муфарраҳ кун

بیا و چشمهٔ چشم جهان مفرّح کن

Ки сарви қади ту рстсти рост дар дили мо

که سرو قدّ تو رُسته‌ست راست در دل ما