То дил саргаштаам чун зулф ӯ савдо гирифт

تا دل سرگشته‌ام چون زلف او سودا گرفت

Аз бар ман рафт ҷон ва дар ду зулфаш ҷо гирифт

از بر من رفت جان و در دو زلفش جا گرفت

Ман ки шайдоеи он зулфи сиёҳи саркашам

من که شیدایی آن زلف سیاه سرکشم

Доманатро гар бигирам нест бар шайдо гирифт

دامنت را گر بگیرم نیست بر شیدا گرفت

То бирафт аз пеши чашмами он рух чун офтоб

تا برفت از پیش چشمم آن رخ چون آفتاب

Меҳр рӯй ҳамчуи моҳаш дар дилам мأўо гирифт

مهر روی همچو ماهش در دلم مأوا گرفت

Оҳи дардолӯди ман аз сақфи миноеи гузашт

آه دردآلود من از سقف مینایی گذشت

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . а гирифт

.............................................ا گرفت

Тоза мегардад димоғам аз насими субҳдам

تازه می‌گردد دماغم از نسیم صبحدم

Тонигор машки буии ман раҳ саҳро гирифт

تا نگار مشک بوی من ره صحرا گرفت

Дар дарёии висолатро ҳамеи ҷустам ба оҳ

درّ دریای وصالت را همی جستم به آه

Оташ оҳам бибин кандар дил дарё гирифт

آتش آهم ببین کاندر دل دریا گرفت

эй ҷаҳони зин беш гирди кори ишқ ӯ магарад

ای جهان زین بیش گرد کار عشق او مگرد

Каз ду лаъли обдорши оташӣ дар мо гирифт

کز دو لعل آبدارش آتشی در ما گرفت