Ойӣна ӣ ҷамоли ту аз оҳ ман гирифт

آیینهٔ جمال تو از آه من گرفت

ё нолаҳои зори саҳаргоҳ ман гирифт

یا ناله‌های زار سحرگاه من گرفت

Моҳам ҷавоб дод ки маъҳуд дар ҷаҳон

ماهم جواب داد که معهود در جهان

Инаст бе роҳи дилати моҳ ман гирифт

اینست بی راه دلت ماه من گرفت

Бо ин гирифтагӣ ки ту бинии рухи маро

با این گرفتگی که تو بینی رخ مرا

Хури равшании зи партави даргоҳ ман гирифт

خور روشنی ز پرتو درگاه من گرفت

Рафтам ки пои мураккаби олии ббўсмш

رفتم که پای مرکب عالی ببوسمش

Ашкам ба рӯи давиду сари роҳ ман гирифт

اشکم به رو دوید و سر راه من گرفت

Дар маърака ки қалб ва ҷиноҳасту майсара

در معرکه که قلب و جناحست و میسره

Шерони шарзаи панҷаи рӯбоҳ ман гирифт

شیران شرزه پنجه روباه من گرفت

Фарёду алғёс ки дандони муддаӣ

فریاد و الغیاث که دندان مدعی

Бар рағми ҳоли ман лаби дилхоҳ ман гирифт

بر رغم حال من لب دلخواه من گرفت