Бар ман хаста ӣ ҳиҷрон чаҳ ҷафоҳо ки нарафт

بر من خستهٔ هجران چه جفاها که نرفت

Вази ду чашмат ба дилами ончии хатоҳо ки нарафт

وز دو چشمت به دلم آنچه خطاها که نرفت

Қаду болоти балои дили мо буд магар

قد و بالات بلای دل ما بود مگر

Ки аз он дар ба сари ман чаҳ балоҳо ки нарафт

که از آن در به سر من چه بلاها که نرفت

Раҳматӣ бар ман бечора наёвард нигор

رحمتی بر من بیچاره نیاورد نگار

Бар ман длшдаҳ аз вай чаҳ ситамҳо ки нарафт

بر من دلشده از وی چه ستمها که نرفت

Ба рухи ҷони ман хаста ӣ ҳиҷрони дида

به رخ جانِ منِ خستهٔ هجران دیده

Аз ғами дӯст чаҳ хӯнии зи ҷигарҳо ки нарафт

از غم دوست چه خونی ز جگرها که نرفت

Дам наёрам зад аз он дам ки бирафтӣ з барам

دم نیارم زد از آن دم که برفتی ز برم

Дар фироқи рахт аз дида чаҳ дамҳо ки нарафт

در فراق رخت از دیده چه دمها که نرفت

Сарви қадаши шбкӣ бар сари мо бхромид

سرو قدش شبکی بر سر ما بخرامید

Ба нисори қадами дӯст чаҳ сарҳо ки нарафт

به نثار قدم دوست چه سرها که نرفت

Ман ҷаҳон дар қадамаш кардам ва аз бӯсу канор

من جهان در قدمش کردم و از بوس و کنار

Зон бути бандаи навозам чаҳ карамҳо ки нарафт

زان بت بنده نوازم چه کرمها که نرفت