Ҳкоитист ки бо кас наметавонам гуфт

حکایتیست که با کس نمی‌توانم گفت

Ҳадиси ишқ ту дарӣаст менаёрам сифт

حدیث عشق تو دُرّیست می‌نیارم سفت

зи сабр тоқ шудам ҳамчуи тоқи абрӯят

ز صبر طاق شدم همچو طاق ابرویت

Ба дарду нола ӣ ҳиҷронат то ки гаштами ҷуфт

به درد و نالهٔ هجرانت تا که گشتم جفت

Гарм қарор набошад ба ҳиҷр нест аҷаб

گرم قرار نباشد به هجر نیست عجب

Миёни оташ сӯзон бигӯ ки ёрад хуфт

میان آتش سوزان بگو که یارد خفت

Ба ҳар балоу ситам каз ғамат расед ба дил

به هر بلا و ستم کز غمت رسید به دل

Бидод тарки сару ҷону тарк ишқ нагуфт

بداد ترک سر و جان و ترک عشق نگفت

Расед хайли хаёлат ба мأмни дида

رسید خیل خیالت به مأمن دیده

Ба ғайри сӯрати зебои дӯст пок бирафт

به غیر صورت زیبای دوست پاک برفت

Чу қомати ту нрстст дар чамани сарвӣ

چو قامت تو نرسته‌ست در چمن سروی

Гулӣ чу рӯй ту дар ҳеҷ бӯстон нашикуфт

گلی چو روی تو در هیچ بوستان نشکفت

зи дасти биҳдаҳ гӯ гуядам ки таркиш кун

ز دست بیهده گو گویدم که ترکش کن

Нагӯяд ин ба ҷаҳони кас ҳкоитист бигуфт

نگوید این به جهان کس حکایتیست بگفت

Ба ҳар тариқ ки бошад нишони зарбати ишқ

به هر طریق که باشد نشان ضربت عشق

Ба ҳеҷ рӯй набошад зи муддаии бнҳФт

به هیچ روی نباشد ز مدعی بنهفت

Ба теғи ғамза ва он чашмҳои масти туро

به تیغ غمزه و آن چشمهای مست ترا

Бирез хӯни дили ошиқон ба зор ки гуфт

بریز خون دل عاشقان به زار که گفت