Қисм хӯрдам нгорино ба рӯят

قسم خوردم نگارینا به رویت

Пас онгаҳ бар ду зулфу холу мӯят

پس آنگه بر دو زلف و خال و مویت

Ба тоқи абрувону чашми мастат

به طاق ابروان و چشم مستت

Ба зулфу оризи пари рангу бӯят

به زلف و عارض پر رنگ و بویت

Ба зулфи саркаши ошиқи фиребат

به زلف سرکش عاشق‌فریبت

Ба фурқат то қадами зони халқу хуят

به فرقت تا قدم زآن خلق و خویت

Ба оби лаъли ширини шкрбор

به آب لعل شیرین شکربار

Ки аз ҷон ташнаам бар хоки Кувайт

که از جان تشنه‌ام بر خاک کویت

Туе оби ҳаёт аз чашмаи нӯш

تویی آب حیات از چشمه نوش

Чу Искандари манам моил ба сӯят

چو اسکندر منم مایل به سویت

Мазан зин беш бар чавгони зулфат

مزن زین بیش بر چوگان زلفت

Чун ман афтодаам дар по чу гӯят

چون من افتاده‌ام در پا چو گویت

Ҷҳонбонои яқини доне ки умрӣаст

جهانبانا یقین دانی که عمریست

Ки ман ҷон май даҳум дар орзӯят

که من جان می‌دهم در آرزویت