Ман дилдода надорам ба ғами ишқи даво

من دلداده ندارم به غم عشق دوا

Чораи дарди ман хаста биҷӯ баҳри худо

چارهٔ درد من خسته بجو بهر خدا

Ман сўдоздаҳ дар ишқи ту саргардонам

من سودازده در عشق تو سرگردانم

Ҳамчуи зулфи ту ба гирди рухи ту бесару по

همچو زلف تو به گرد رخ تو بی سر و پا

Зонкаҳ омад зи ғами ишқи ту ҷонам бар лаб

زآنکه آمد ز غم عشق تو جانم بر لب

Қиссаи ҳоли дил хеш бигуфтам ба сабо

قصهٔ حال دل خویش بگفتم به صبا

Гуфтамаш аз ман длхстаҳ ба дилдор бигӯӣ

گفتمش از من دلخسته به دلدار بگوی

Як шабам аз сари лутф аз дар кошонаи дро

یک شبم از سر لطف از در کاشانه درآ

Ман чунин волау саргаштау муштоқ ба ту

من چنین واله و سرگشته و مشتاق به تو

Ту гурезони зи ман хаста нагӯйӣ ки чаро

تو گریزان ز من خسته نگویی که چرا

Назарӣ кун ба ду чашмами ту ба ҳолами снмо

نظری کن به دو چشمم تو به حالم صنما

Ки зи ҳиҷрони ту чун зулфи ту гаштами шайдо

که ز هجران تو چون زلف تو گشتم شیدا

Чун ба хок дар ту ташна ба ҷонам чаҳ кунам

چون به خاک در تو تشنه به جانم چه کنم

Аз сари лутфу каромат назарӣ кун сӯии мо

از سر لطف و کرامت نظری کن سوی ما

Ба ҷафо то ба кӣ охири дил мо бихарошӣ

به جفا تا به کی آخر دل ما بخراشی

наменаёбам зи сари кӯии ту бӯеи зи вафо

می‌نیابم ز سر کوی تو بویی ز وفا

Гарчи дар кор ҷаҳон нест вафо ме донам

گرچه در کار جهان نیست وفا می‌دانم

Лекин аз ёр бигӯ чанд тавон баради ҷафо

لیکن از یار بگو چند توان برد جفا