Маро ба субҳдамӣ дар чаман гузор афтод

مرا به صبحدمی در چمن گذار افتاد

зи буии гул ба машомами хаёл ёр афтод

ز بوی گل به مشامم خیال یار افتاد

Гузашти як ду се байтӣ ба хотирам ба ҳавас

گذشت یک دو سه بیتی به خاطرم به هوس

Чу аз ҳавои назарами сӯии он нигор афтод

چو از هوا نظرم سوی آن نگار افتاد

Нигоҳ кардам ва дидам гирифтаи ошӯбӣ

نگاه کردم و دیدم گرفته آشوبی

Чунонкии чарх азон нола биқрор афтод

چنانکه چرخ ازآن ناله بیقرار افتاد

Савол кардам ва гуфтам чаҳ ғулғуласт ба боғ

سؤال کردم و گفتم چه غلغلست به باغ

Ҳазор нолау фарёд дар ҳазор афтод

هزار ناله و فریاد در هزار افتاد

Ҷавоб дод ки сарвӣ даромад аз дар боғ

جواب داد که سروی درآمد از در باغ

зи рашки қомат ӯ ларза бар чанор афтод

ز رشک قامت او لرزه بر چنار افتاد

Гул аз хиҷолати рӯйиши миёни саҳни чаман

گل از خجالت رویش میان صحن چمن

Бирехт дардам ва дар дасту пой хор афтод

بریخت در دم و در دست و پای خار افتاد

Бунафша чун сар зулфаш бидид дар хам шуд

بنفشه چون سر زلفش بدید در خم شد

зи рашк ва дар қадам ӯ ба раҳ гузор афтод

ز رشک و در قدم او به ره گذار افتاد

Шукуфау гули сӯрӣу сӯсани озод

شکوفه و گل سوری و سوسن آزاد

Ба исми бандагӣати ҷумла дар шумор афтод

به اسم بندگیت جمله در شمار افتاد

Ҳавои зулф ва рахт кард булбули дили ман

هوای زلف و رخت کرد بلبل دل من

Гулӣ начида зи ғам дар даҳон хор афтод

گلی نچیده ز غم در دهان خار افتاد

Агарчӣ нест туро сабр дар фироқи Рахш

اگرچه نیست تو را صبر در فراق رخش

Таҳаммулӣ бикун эй дил ки боз кор афтод

تحمّلی بکن ای دل که باز کار افتاد

Фироқ рӯй ту кардаст ҳоли зори маро

فراق روی تو کرده‌ست حال زار مرا

Миёни моу ғамати боз корзор афтод

میان ما و غمت باز کارزار افتاد

Басӣ фироқ биафтад миёни дилдорон

بسی فراق بیفتد میان دلداران

Миёни мо ва ту эй дӯст чанд бор афтод

میان ما و تو ای دوست چند بار افتاد

Вале набӯд чунин ҳеҷ бор бар дили ман

ولی نبود چنین هیچ بار بر دل من

Биё ки бе ту ҷаҳонии з эътибор афтод

بیا که بی تو جهانی ز اعتبار افتاد

Чу бахт ёр набудам ҷудо шудӣ з барам

چو بخت یار نبودم جدا شدی ز برم

Туро фироқи ман эй ҷон ба ихтиёр афтод

تو را فراق من ای جان به اختیار افتاد

Агарчӣ сиккаи рӯят ба қалб дил зада анд

اگرچه سکّه رویت به قلب دل زده‌اند

Ба дори зарби висоли ту кам айёр афтод

به دار ضرب وصال تو کم عیار افتاد