Ҷаҳонро бо ғами рӯят хуш афтод

جهان را با غم رویت خَوش افتاد

зи рухсорати дилам дар оташ афтод

ز رخسارت دلم در آتش افتاد

Чаро он қомати зебояш аз мо

چرا آن قامت زیبایش از ما

Бномизд чу сарвӣ саркаш афтод

بنامیزد چو سروی سرکش افتاد

Назар дар бӯстон бар сарв кардам

نظر در بوستان بر سرو کردم

Маро бо сарви қадаши бас хуш афтод

مرا با سرو قدّش بس خوش افتاد

Дили мискини моро дар фироқат

دل مسکین ما را در فراقت

з хон васли ту ғам бахшиш афтод

ز خوان وصل تو غم بخشش افتاد

Бар он рӯй нигорин нуқта ӣ хол

بر آن روی نگارین نقطهٔ خال

зи анбар бар Рахши бас дилкаш афтод

ز عنبر بر رخش بس دلکش افتاد

Чу бхромди қадаш бар тарафи бустон

چو بخرامد قدش بر طرف بستان

Бибин сарв аз қад аз рафтораш афтод

ببین سرو از قد از رفتارش افتاد

Хуш афтодаст ишқаш бар ҷаҳонӣ

خوش افتاده‌ست عشقش بر جهانی

Фироқ рӯй хубаш нохуш афтод

فراق روی خوبش ناخوش افتاد