Ба бустони ҷаҳон эй сарви озод

به بستان جهان ای سرو آزاد

зи ҷонати бандаи гаштам то шавад шод

ز جانت بنده گشتم تا شود شاد

Аз он то қади раъноӣ ту дидам

از آن تا قدّ رعنای تو دیدم

з чашм афтод моро сарву шамшод

ز چشم افتاد ما را سرو و شمشاد

Чаро кундии зи бустони умедам

چرا کندی ز بستانِ امیدم

Дарахти меҳрбониро зи бунёд

درخت مهربانی را ز بنیاد

Ба Кувайти ҳамчуи хок раҳ фитодем

به کویت همچو خاک ره فتادیم

Ки як рӯзати назар бар мо науфтод

که یک روزت نظر بر ما نیفتاد

Макун зин беш бар мо ҷавру хорӣ

مکن زین بیش بر ما جور و خواری

Барорам варна аз дасти ту фарёд

برآرم ورنه از دست تو فریاد

Надорам беш азин сабри ҷафоят

ندارم بیش ازین صبر جفایت

Ба ман то кӣ писандии ҷавру бедод

به من تا کی پسندی جور و بیداد

Сару сомону арзу ному нангам

سر و سامان و عرض و نام و ننگم

Бидодам ҷумла аз ишқи ту бар бод

بدادم جمله از عشق تو بر باد

Чаҳ ҷои панду қавл ҳар ҳакимаст

چه جای پند و قول هر حکیمست

Ки ташти ишқи мо аз бом афтод

که طشت عشق ما از بام افتاد

Ҷаҳонро дар сару кор ту кардам

جهان را در سر و کار تو کردم

Наомад ҳеҷат аз ҷони ҷаҳони ёд

نیامد هیچت از جان جهان یاد