Ҳаме хоҳам ки ое дар барам шод

همی خواهم که آیی در برم شاد

Ки то бошам замонӣ аз ту дилшод

که تا باشم زمانی از تو دلشاد

Агар комами зи лаълати брнёид

اگر کامم ز لعلت برنیاید

Кунам пеши ҷҳонбон аз ту фарёд

کنم پیش جهانبان از تو فریاد

Ки дили брбўд аз мо чашми масташ

که دل بربود از ما چشم مستش

Бидодам оқибат чун зулф бар бод

بدادم عاقبت چون زلف بر باد

зи ёд ӯ дамӣ холӣ нашуд ҷон

ز یاد او دمی خالی نشد جان

Накард он бе вафои икдми марои ёд

نکرد آن بی وفا یک دم مرا یاد

Барои рӯзи васлати модари даҳр

برای روز وصلت مادر دهر

Ба Ямани толеъи ишқати марои зод

به یمن طالع عشقت مرا زاد

Табиби ман бболинм наомад

طبیب من به بالینم نیامد

Ба як шарбат накард ӯ хотирами шод

به یک شربت نکرد او خاطرم شاد

Нишастам бар сари кӯяши басии сол

نشستم بر سر کویش بسی سال

Ки як рӯзаши назар бар ман науфтод

که یک روزش نظر بر من نیفتاد

Чаро охири чунин номеҳрбонӣ

چرا آخر چنین نامهربانی

Вафоу меҳр аз олам барофтод

وفا و مهر از عالم برافتاد

Дилами брбўд ва онгаҳ қасд ҷон кард

دلم بربود و آنگه قصد جان کرد

Ҷаҳону ҷони фидои ҷон ӯ бод

جهان و جان فدای جان او باد