зи қадат чун хаҷал шуд сарви озод

ز قدّت چون خجل شد سرو آزاد

Макун бар бе дилони зин беш бедод

مکن بر بی دلان زین بیش بیداد

Сӯии мо як назар фармо зи раҳмат

سوی ما یک نظر فرما ز رحمت

Ки то гардад ҷаҳонӣ аз ту дилшод

که تا گردد جهانی از تو دلشاد

Ба фарёди дили мискини ман рас

به فریاد دل مسکین من رس

Ки ҷонам омад аз дастат ба фарёд

که جانم آمد از دستت به فریاد

Дилу ҷону ҷавонӣ дар ғами ту

دل و جان و جوانی در غم تو

Нгорино бидодам ҷумла бар бод

نگارینا بدادم جمله بر باد

Дили бечора ӣ мо аз ҳавоят

دل بیچارهٔ ما از هوایت

Ба доми зулфи шбрнгти дарафтод

به دام زلف شبرنگت درافتاد

Чаҳ гӯям модари айёми гӯйӣ

چه گویم مادر ایام گویی

Ба ишқи он парии зодаи марои зод

به عشق آن پری زاده مرا زاد

зи ҷонати бандаи гаштами ройгонӣ

ز جانت بنده گشتم رایگانی

Макун бар мо ситам эй сарви озод

مکن بر ما ستم ای سرو آزاد

Бидиҳ коми дилами як рӯзи вари не

بده کام دلم یک روز ور نی

Занам аз дасти ҷаврат дар ҷаҳон дод

زنم از دست جورت در جهان داد

Гараш хӯни ман мискин муродаст

گرش خون من مسکین مرادست

Ҷаҳону ҷони фидои ҷон ӯ бод

جهان و جان فدای جان او باد