Ту назар кун ки бути ман чаҳ ҷамолӣ дорад

تو نظر کن که بت من چه جمالی دارد

Бар лаби чашмаи ҳайвони хат ва холӣ дорад

بر لب چشمه حیوان خط و خالی دارد

Мау хуршеди баҳами каси натавонад дидан

مه و خورشید به هم کس نتواند دیدن

Ту бибин бар сари хуршед ҳилолӣ дорад

تو ببین بر سر خورشید هلالی دارد

Ҳаст хубони ҷаҳонро ҳамаи ҳасану хату хол

هست خوبان جهان را همه حسن و خط و خال

Дили ман бо сари зулфин ту ҳоле дорад

دل من با سر زلفین تو حالی دارد

Дар шиканҷи сари зулфи ту ватани сохт дилам

در شکنج سر زلف تو وطن ساخت دلم

Вази фурӯғи мау хуршед малолӣ дорад

وز فروغ مه و خورشید ملالی دارد

Гар тасаввур кунад он ёр ки ман аз дар ӯ

گر تصوّر کند آن یار که من از در او

Бози гирдам ба ҷафои фикр ва хаёлӣ дорад

باز گردم به جفا فکر و خیالی دارد

Ту макун такяи барин даври ҷФоҷўӣ ки ҳам

تو مکن تکیه برین دور جفاجوی که هم

Меҳнату давлати айём заволӣ дорад

محنت و دولت ایام زوالی دارد

Ҳасан чун ёфт камолии бикунади майли завол

حسن چون یافت کمالی بکند میل زوال

Ҳасан рӯй ту баҳри лаҳза камолӣ дорад

حسن روی تو به هر لحظه کمالی دارد

Ҳасадам нест ба мол ва на ба ҷоҳ ва на ба малик

حسدم نیست به مال و نه به جاه و نه به ملک

Бар касе ҳаст ки бо дӯст висолӣ дорад

بر کسی هست که با دوست وصالی دارد

Чун висолами зи ҷамоли ту муяссар нашавад

چون وصالم ز جمال تو میسّر نشود

Мардуми дида ӣ ман хайл хаёлӣ дорад

مردم دیدهٔ من خیل خیالی دارد