Гӯйанд ҷаҳон вафо надорад

گویند جهان وفا ندارد

Майлии сӯии васл мо надорад

میلی سوی وصل ما ندارد

Бо ҳар ки дамӣ ба заҷр ме зад

با هر که دمی به زجر می‌زد

Охир ба чаҳ аз ҷафо надорад

آخر به چه از جفا ندارد

Дрдисти марои з бе вФоииш

دردیست مرا ز بیوفاییش

Кони дарди ҷафо даво надорад

کان درد جفا دوا ندارد

Султони ҷаҳони з рӯй раҳмат

سلطان جهان ز روی رحمت

Раҳмӣ ба дил гадо надорад

رحمی به دل گدا ندارد

Аз ҳад бигузашт ҷавр бар мо

از حد بگذشت جور بر ما

Бошад ки чунин раво надорад

باشد که چنین روا ندارد

Бе меҳри бтисти баси ситамгар

بی‌مهر بتیست بس ستمگر

Аз рӯй ҷаҳон ҳаё надорад

از روی جهان حیا ندارد

эй бод бигӯ ки он нигорам

ای باد بگو که آن نگارم

Дорад сари васл ё надорад

دارد سر وصل یا ندارد

Бечораи дилам ба ғайри ишқаш

بیچاره دلم به غیر عشقش

Дар ҳар ду ҷаҳон хато надорад

در هر دو جهان خطا ندارد

Озурдаи дили ман аз ҷафояш

آزرده دل من از جفایش

Гӯйӣ ки ба дил вафо надорад

گویی که به دل وفا ندارد