Касе ки тухми ғамат дар миёни ҷони корд

کسی که تخم غمت در میان جان کارد

Раво буд ки ҷаҳонро зи ёди бигузорад

روا بود که جهان را ز یاد بگذارد

Макун ситами ту аз ин беш нури дида ӣ ман

مکن ستم تو از این بیش نور دیدهٔ من

Ки дидаам зи фироқи рухи ту хӯни борад

که دیده‌ام ز فراق رخ تو خون بارد

Тариқи дилбари ман длбрист бокӣ нест

طریق دلبر من دلبریست باکی نیست

Вале чу баради диламро бигӯ нигаҳ дорад

ولی چو برد دلم را بگو نگه دارد

Дилами бабрад ва ба ғам доду қасд дайнам кард

دلم ببرد و به غم داد و قصد دینم کرد

Ба ғайри дилбари айёри ман ки он дорад

به غیر دلبر عیار من که آن دارد

Агар ба раҳгузарам бинад он ҷФопишаҳ

اگر به رهگذرم بیند آن جفاپیشه

зи раҳи бигардад ва моро надидаи ингорад

ز ره بگردد و ما را ندیده انگارد

Агар шабӣ ба висолами навозад ӯ чаҳ шавад

اگر شبی به وصالم نوازد او چه شود

зи ҷони ман ситами рӯз ҳиҷр бардорад

ز جان من ستم روز هجر بردارد

Тафовутӣ накунадгар з рӯй лутфу карам

تفاوتی نکند گر ز روی لطف و کرم

Дамии зи суҳбату аҳди қадими ёди орад

دمی ز صحبت و عهد قدیم یاد آرد

Агар ба хотираш ояд ки бугзарад бар мо

اگر به خاطرش آید که بگذرد بر ما

Яқини зи толеъи хешам ки бахт нагузорад

یقین ز طالع خویشم که بخت نگذارد

Баҳри ситам ки кунад бар дилам ки домани дӯст

به هر ستم که کند بر دلم که دامن دوست

зи даст мо нагузорем ӯ чаҳ пиндорад

ز دست ما نگذاریم او چه پندارد