Давои дарди даврӣ сабр дорад

دوای درد دوری صبر دارد

Касе кови ишқи варзади сабри корд

کسی کاو عشق ورزد صبر کارد

Агарчӣ ишқу сабр аз ҳам буд давр

اگرچه عشق و صبر از هم بود دور

зи дидаи ошиқигар хӯни баборад

ز دیده عاشقی گر خون ببارد

Ба бодӣ каз сари кӯии ту хезад

به بادی کز سر کوی تو خیزد

Дилам дар хоки роҳаш ҷон сипорад

دلم در خاک راهش جان سپارد

Ба пой он кунам ҷонро ки ҳаргиз

به پای آن کنم جان را که هرگز

Сараши савдои ишқ мо надорад

سرش سودای عشق ما ندارد

зи ҷонаш бандаам ҷонии валикин

ز جانش بنده‌ام جانی ولیکن

Маро аз бандагон кӣ май шуморад

مرا از بندگان کی می‌شمارد

зи ёд ӯ дамӣ холӣ набошам

ز یاد او دمی خالی نباشم

Ки дар солии дамӣ ёдам наёрад

که در سالی دمی یادم نیارد

Ҷаҳону ҷони фидоӣ дӯст кардам

جهان و جان فدای دوست کردم

Ба ҷузи ман ин далерии худ ки ёрад

بجز من این دلیری خود که یارد